,

تحلیل نمونه املای دانش‌آموز دوم ابتدایی

پیش‌نوشت: نمونه املاهای زیر را از یکی از کشورهای عربی (مدارس خارج از کشور) برایم ارسال کردند و در اسرع وقت هم جواب خواستند. یعنی املاها را تحلیل کنم و راهکارهای مناسبی برای حل مشکل ارائه بدهم. من هم نمونه‌ها و تحلیلم را با شما به اشتراک می‌گذارم. دوست دارم تحلیل را با نظرات و راهکارهای خوب شما کامل‌تر و بهتر بسازم .

نمونه املاهای دانش‌آموز پایه‌ی دوم ابتدایی:

نمونه املای مدرسه

tahlilemla

نمونه املای خانه:

tahliemla2ـ تحلیل نمونه املاها و طبقه‌بندی اشتباهات املایی:

tahlil01

ـ تحلیل و توصیف املاء و رارائه‌ی راهکارها:
بیشترین اشتباهات نامبرده در حوزه‌ی آموزش و یادگیری می‌باشد؛ فلذا دوباره آموزی و  آموزش‌های مکمل توصیه می‌گردد.به عنوان در  کلمه‌های: پروردگارـ پیشنهاد ـ افراد و سایر کلمات مشابه بایستی دوباره به کودک آموزش داد که بین   (  ِ  ) اِ غیر اول و ( ـه و ه ) اِ آخر چسبان و تنها تفاوت هست.


هنگام خواندن و نوشتن کلمه‌های مانند: دست، مداد، پیشنهاد و… بدون (ـه ه ) هستند؛ این کلمه‌ها در اصل بدون ( ـه ه ) هستند پس هر گاه به کلمه‌ی دیگری اضافه شوند  و یا بعد از ان ها کلمه‌ی مرتبط دیگری بیاید بعد از آنها ( ِ ) اِ غیر اول را می‌نویسیم نه (ـه ه). که به (  ِ ) مالکیت هم معروف است مانند: مداد در اصل بدون ( ِ ) است وقتی گفتیم مدادِ… منتظر کلمه‌ی مرتبط بعدی هستیم: چی؟ مدادِ امین. دستِ احمد و… پس اگر کلمه‌ای به تنهایی (ـه ه ) نداشت  هنگام اتصال به کلمه‌ی دیگر (  ِ  )  می‌نویسیم نه ( ـه ه ).
فقط هنگامی ( ـه  و ه ) می‌گذاریم که خود کلمه بدون نیاز به ارتباط با کلمه‌ی دیگر دارای (ـه ه ) باشد. مثل: نامه – لانه –پرنده و…


کلمه‌ی همیشه دوبار مشکل دارد که به احتمال زیاد ناشی از مکث بیشتر از حد معمول گوینده است: همیــــــ +شه  که این مکث باعث می‌شود دانش‌آموز آن را به عنوان دو کلمه تصور کند نه یک کلمه. که بایستی گوینده کلمه را بدون مکث و وقفه بخواند. در صورت تکرار به دانش‌آموز گفته شود که کلمه‌ی همیشه یک کلمه است نه دو کلمه پس از یـ  غیر اول استفاده می‌کنیم نه ی آخر چسبان.


خاندن: دوباره آموزش خوا استثناء پیشنهاد می‌گردد. کلمه‌های دارای خوا ( که تعدادشان هم کم است) روی فلش کارتها نوشته شوند و به دانش‌آموز گفته شود که این کلمه را بخوان و بنویس و مدتی در دیدرس دانش‌آموز باشد.


بهترین و حرف: دو اشتباهی هستند که به تلفظ صحیح گوینده برمی‌گردد که البته چون در عربی حروف ح   و  ه  کاملاً جداگانه تلفظ می‌شوند می‌توان از این روش کمک گرفت و بین تلفظ آنها تمیز قایل بشویم. حداقلش این است هنگام خواندن آنها آنقدر تغییر ایجاد کنیم که شنونده به تفاوت آنها پی ببرد. البته جالب است دانش آموز بهترین را بحترین نوشته است و حرف را هرف. که فکر کنم تغییر محیط و شنیدن حرف ح در محیط زندگی باعث این تداخل و جابجایی گردیده است.


مجلّه‌ها را مچلّه‌ها نوشته است که به تمیز دیداری بین دو حرف ج و چ برمی‌گردد. آموزش مکمل  ح  ح  ح  ح پیشنهاد می‌گردد. چهار شکل داده شده روی برگه‌ایی ترسیم و از پولک یا مهره جهت نقطه گذاری استفاده شود. تاکید بیش از حد آموزشگر بر تفاوت این حروف در تعداد نقطه است که می‌تواند راهگشای امر باشد.


سخنان را سوخنان نوشته است که باز دوباره آموزی (  ُ ) غیر اول و کلمه‌هایی که (او ) صدای (اُ) می‌دهند ضروری است. مانند: خود، دو و… البته تاکید شود فقط این در این کلمه‌ها از این قاعده استفاده می‌کنیم نه کلمه‌های دیگر. اگر کلمه‌ی دیگری به این فهرست اضافه شود از طرف آموزگار به آن اشاره شود ( که البته تعداد این کلمه ها هم کم است)


به هر حال چیزی که معلوم است زبان فارسی دارای مشکلات زیادی در بحث نوشتاری است و پیچیدگی خاصی هم دارد که این امر باعث می‌شود کودکان هنگام املا دچار مشکل شوند. چون انواع صدا در مقابل یک شکل و انواع شکل در مقابل یک صدا داریم که برای کودک ابتدایی گیج کننده است. به عنوان یک اصل می‌توان به بحث آموزش املا اشاره کرد که حتماً ار بین سه جلسه‌ی املایی یک جلسه تحت عنوان املای آموزشی انتخاب شود و به جای ارزشیابی کودک به آموزش وی بپردازیم.
چنانچه نیاز به موارد دیگری بود در خدمتم. متشکرم

 

 

2 پاسخ
  1. کمال برنگ
    کمال برنگ گفته:

    صالح عزیز
    بابت مشارکت در تحلیل این نمونه املاء سپاسگزارم. در مورد مواردی که اشاره داشته‌اید؛ دوست دارم که من هم به چند نکته‌ای اشاره کنم. البته قبلش بگویم که نظرات بنده برداشت و فهمی است شخصی از موضوع با برآیندی از تجربه و در نتیجه الزاما صحیح هم نیستند. اما به احترام مشارکت شما و سایر همراهان دوست دارم من هم در این بحث و گفتگو وارد شوم. خوشحال خواهم شد این تعامل ادامه دار باشد و سایر همراهان نیز به آن بپیوندند.
    در مورد شماره۱: می‌توان این مورد را در عدم دقت لحاظ نمود؛ اما حافظه‌ی دیداری را برای آن نمی‌پسندم.یک یادآوری هم داشته باشیم که کودک مذکور فعلاً ساکن یکی از کشورهای عربی است. به همین خاطر هم بنده به مورد تداخل تلفط اشاره داشته‌ام و اشاره‌ و پیشنهاد بنده فردی و مختص محیط فعلی وی می‌باشد.
    در مورد شماره ۳: تعلق داشتن اشتباه به حوزه‌ی دیداری را هم با فرض عدم مشکل از طرف گوینده‌ی متن می‌پذیرم.
    مورد شماره۷:حالا که به نوشتار شما نگاه می‌کنم؛ قبول دارم که حساسیت شنیداری بایستی اولویت نخست باشد نه دقت.
    در مورد شماره ۱۱: باز حق باشماست. البته با تاکید بر این دیدگاه که حرف یا حروف آخر کلمه را جا انداخته است “های” را ننوشته است در نتیجه حساسیت شنیداری هم صحیح خواهد بود.
    در مورد ج و چ و ح خ : اگر به صورت اتفاقی چنین موردی وجود داشته باشد می تواند به دقت هنگام نوشتن برگردد. اما در صورت تکرار چند موردی به تمیز دیداری برخواهد گشت.
    در مورد تلفظ حروف همانطور که اشاره گردید با توجه به محیط فعلی این پیشنهاد را ارائه داده‌ام نه به صورت کلی.
    در پایان باز هم ممنونم از مشارکت در این تحلیل.
    موفق باشید.

    پاسخ دادن
  2. saleh
    saleh گفته:

    مورد شماره ۱ = عدم دقت و حافظه دیداری است. یعنی کودک کلمه را قبلا خوب ندیده است.
    مورد شماره ۳= هم مثل مورد بالا.
    مورد ۷ := حساسیت شنیداری است. چیزی را جا انداخته که به احتمال قوی ناشی از کامل نشنیدن و دقت شنیداری است. مانند: آمدند را بنویسد آمدن. یا رفتند را بنویس رفتن و برعکس.
    مورد ۱۱= حافظه دیداری. چون حرف را حرف شنیده ونه چیز دیگه ای.
    مورد ۱۳= دوبارتکرار شده که (۳٫و ۱۳).
    توصیه به تلفظ حروف مثل ح و ه در عربی، علمی نیست.
    در املا فقط یک بار به جای حرف ج حرف چ را نوشته(مچله) .در سایر کلمه ها همه را درست نوشته. پس در کل تفاوت حرف خ ح چ و ج را به خوبی می داند.
    همچنین تفاوت بین ک و گ را به خوبی رعایت کرده است. بجز یک مورد( برکه) که قابل اغماض است و یادآوری ساده لازمه نه سرزنش و بولد کردن غلط املایی کودک توسط معلم و والدین.
    موفق باشید.

    پاسخ دادن

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *