چطور-از-طریق-اجرای-ایده-های-آموزشی-درآمد-کسب-کنیم

این پست را برای معلمان و آموزشکاران توانمندی نوشته‌ام که دوست دارند از معلمی لذت ببرند و از طریق اجرای ایده‌های آموزشی درآمدی معادل و حتی بیشتر از شغلشان کسب کنند و غم نان آنان را از دیدن زیبایی‌ها و لذت‌های معلمی غافل نکند.
واقعیت این است که میزان درآمد معلمان چیزی نیست که بتواند آنان را با فراغ بال به مرحله‌ی عشق و هنر معلمی برساند؛ حداقل برای بسیاری همین است.
پس اجازه بدهید بر روی بخش شغلی و حرفه‌ای معلم (بخش زمینی یک معلم) تمرکز کنیم و با همین رویکرد پیش برویم.

چطور در دنیای آموزش و یادگیری بمانیم و درآمدی خوب هم از طریق آن کسب کنیم؟

پاسخ‌های کلیشه‌ای و از پیش تعریف شده‌ی زیادی برای این پرسش هست.
اگر هم دنبال پاسخ های جدی‌تری بگردید کافی است در اینترنت جستجو کنید: “کسب درآمد از طریق…”
در این پست از پاسخ‌های کلیشه‌ای خبری نیست؛ به صورت اختصاصی و با توجه به فضای فعلی و بومی آموزش و پرورش و محیط کنونی کسب و کار آماده شده است.

یک شوک

همین اول با یک شوک شروع می‌کنیم. اگر از آن دسته از معلمان و آموزشکارانی هستید که یک ایده‌ی عالی و ناب دارید که هنوز به فکر هیچ کسی نرسیده است و خیلی هم ترس دارید که کسی بفهمد ایده‌تان چیست؛ بیشترین انرژیتان هم برای پنهان کردنش تحلیل رفته است؛ بگذارید، آب پاکی بر روی دستتان بریزم. آن هم اینکه ایده‌ی شما به احتمال 99 درصد ارزش تولید و سرمایه‌گذاری ندارد!

چرا؟
تعجب می‌کنید؟ حق هم دارید
اوایل من هم همین حالت شما را داشتم بعداً که چند ایده‌ی ناب را اجرایی کردم و هیچ نتیجه‌ای نگرفتم و در این زمینه کتاب‌ها خواندم و سواد خودم را ارتقا دادم؛ دلایلش را فهمیدم.

ببین؛ ایده‌ای که تابه حال به ذهن یکی از این چند میلیارد نفر آدم نرسیده است یا به فکر 80 میلیون ایرانی نرسیده، یعنی قابلیت موفقیت خیلی کمی دارد و یا بهتر بگویم ارزش پیگیری ندارد.
پس لطفاً دنیال یک ایده‌ی خیلی خاص و تازه نباش؛ در عوض دنبال چیزی باش که دوستش داری یا به قولی عاشقش هستی.

ببینید؛ نمی‌گویم که ایده‌های ناب و تازه وجود ندارند یا همه بی‌فایده هستند؛ اما درصد خیلی کمی از آنها (حدود یک درصد)  شانس موفقیت‌ را دراند که آن هم متعلق به کارآفرینان افسانه‌ای هستند. تو برای شروع کار و کسب درآمد از طریق اجرای ایده‌های آموزشی فعلاً و در وهله‌ی اول نمی‌توانی بر روی کسب درآمد از آنها حساب باز کنی.

ایده همه جا ریخته است.

دلیل دیگر اینکه حتی اگر ایده‌ی خیلی خاصی داشتی؛ به معنی موفقیت و کسب درآمد نیست. به قولی ایده همه جا ریخته است و حتی می‌شود گفت کمتر معلمی هست هنگام تدریس، سر کلاس و هنگام آزمون گرفتن، چند ایده‌ی تازه در مورد روش تدریس، ابزار و رسانه‌های آموزشی به ذهنش نرسد. پس داشتن ایده به تنهایی کارساز نیست. چیزی که مهم است اجرایی کردن ایده‌ها است و نتیجه گرفتن از آنهاست. که برای محصولات آموزشی یعنی اینکه مخاطبان شما حاضر باشند در ازای داشتن خدمات یا محصول شما پولی از دست بدهند.( قبول دارید که از دست دادن پول سخت است.)

خوب حالا فرض کنیم؛ یک ایده‌ی خوب داری و با توجه به مشاهدات و تجربیات و تحقیقاتی که داشتی؛ به این جمع‌بندی رسیدی که خیلی عالی است. حالا نوبت اجرایی کردن ایده است. در این مرحله دقت داشته باشید؛ ایده‌ها را به صورت آزمایشی و در موقعیت‌های قابل کنترل و کوچکتر اجرایی کنید.

فرض کنید در ذهنتان هست و می‌خواهید کتاب کار خاصی برای دانش آموزان پایه اول ابتدایی ایران بنویسید؛ خیلی هم عالی!

مسیر اشتباه: مدتی خودتان را زندانی می‌کنید محتوای لازم را تولید می‌کنید و به دست یک ناشر می‌سپارید. ناشر هم پول تمام کتاب را تا ریال آخر از شما می‌گیرد. و بعد از چاپ، شما را با 1000 جلد کتاب و احتمالاً بدهی تنها خواهد گذاشت.
مسیر درست:  لازم نیست به تیراژ بالا و یک مرتبه کتابی چاپ کنید که روی دستتان باد کند. با چاپ جزوات کوچک شروع کنید از مدسه و منطقه‌ی آموزشی شروع کنید؛ اگر نتیجه مطلوب را گرفتید چه خوب؛ اگر نه از بازخوردها استفاده کنید. کارتان را ویرایش کنید و بعد دوباره و چندباره بروید سراغ اجرا. خلاصه اینکه اجرا کردن یک ایده در سطح کوچک، خیلی کم دردسرتر و کم هزینه‌تر خواهد بود و اشکالات آن را می‌توانی بگیری و بهتر و کاملتر دوباره تولیدش کنی. تا در نهایت در سطح وسیع و تیراژ بالا کتابت را چاپ کنی.

شما به ایده‌ای که می‌خواهد زمینتان بزند؛ هیچ تعهدی ندارید.

هنگام اجرا عیبها و نقص‌های یک ایده مشخص می‌شود؛ مدام بخش‌هایی حذف و قسمتهایی به آن اضافه خواهد شد و در نهایت پختگی لازم را به دست می‌آورد. از این نترسید که چرا ایده را تغییر دادید. رُک بگویم شما هیچ تعهدی به ایده‌ای ندارید که بخواهد زمینتان بزند و شما را شکست بدهد. شما با ایده‌ای دوست خواهید ماند که به ماندنتان و موفقیت شما کمک کند.

اینه! این آخرشه؛ وای چه عالی!

بگذارید باز برگردم به بحث جالب بودن و عجیب و غریب بودن ایده که خیلی ها از این طریق شکست می‌خورند و دیگر هم به فکر دوباره بلند شدن نیستند. جالب بودن ایده، ناب بودن ایده یا هر مورد دیگری که شما را شگفت‌زده کرده است و خواب از چشمانتان ربوده است و پیش خودتان هیجان‌زده خواهید گفت: “اینه! این آخرشه؛ وای چه عالی!” (همان چیزی که شما را کور می‌کند و نمی‌توانید نقص‌های ایده‌هایتان را ببینید. درگیری همیشگی و قدیمی بین منطق و احساس)رفع-نیاز-مخاطبان-شما
ولی بگذارید راحت بگویم اصلاً برای مردمان آن بیرون، چنین چیزی نه مهم هست و نه هیجان‌انگیز . و حتی ممکن است به چشم هم نیاید. تنها چیزی که برای مخاطبان هدف و مردم مهم هست برآورده شدن نیاز یا رفع شدن مشکل‌شان است. حال این شما هستید که بایستی خودتان را تطابق بدهید و امکان این شانس را فراهم کنید تا رفع این مشکل توسط محصول و خدمات شما باشد.

پس لطفاً نگویید ایده‌ام عالی بود؛ حیف کسی قدر مرا ندانست یا نمی‌داند. فکر نکنم بازاری برای قدردانی از تولید کنندگان ایجاد شده باشد. هر چه هست میزان ارزشی است که شما می‌توانید برای مخاطبان و خریداران داشته باشید؛ آن هم از طریق رفع نیازها و رفع مشکلاتشان هست و بس.
این نکته‌‌ی خیلی مهم را خیلی‌ها رعایت نمی‌کنند. اگر همین یک مورد را رعایت کنی؛ احتمال موفقیت و فروش خدمات و محصولاتت خیلی خیلی زیاد خواهد بود.

پس بهتر است واقعیت را قبول داشته باشیم و دنبال اجرایی کردن ایده‌ای باشیم که قبلا مردم مساله‌اش را یا نیازش را پذیرفته‌اند و شما هم انرژی‌تان را بر جایی متمرکز کنید که مشتریان شما در آن ارزشی می‌بینند.

دوست دارم سوالات و نظرات خوب خودتان را زیر این پست بنویسید. تجربیات خوب و بدی که در این زمینه داشتید را به اشتراک بگذارید. شاید از طریق آن بتوانید به یک نفر هم که شده کمک کنید.

 

…به زودی بخش دوم این نوشتار تقدیم شما خواهد شد.

 

4 پاسخ
  1. مهدی
    مهدی گفته:

    توضیح تکمیلی: مخاطب نظر، فرایند حاکم بر پس زدن آموزش های اساسی تر و مورد نیاز به نیازهای به ظاهر نیازست. یعنی اینکه امثال شما اساتید فرهیخته این وبسایت در این میدان خیلی مغلوب واقع می شوند در نبرد نابرابر و روانشناسی زرد غالب در بازار. جای نا امیدی نیست …. نیت مهم است.

    پاسخ
    • کمال بهرنگ
      کمال بهرنگ گفته:

      آقا مهدی
      سلام
      ممنون که مبسوط دیدگاهت را با همراهان تاریادی به اشتراک گذاشتی.
      این موضوع را در تاریاد ادامه خواهیم داد و مجموعه پستهای دنباله‌داری خواهد بود.
      همیشه تکنیک‌ها و ترفندهای تبلیغاتی (زرد بازاری) هستند و خواهند بود؛ ولی همان‌طور که گفتید جای امیدواری (کار و فعالیت)‌ هست و فکر کنم می‌شود و بایستی هم همین‌گونه باشد که تولید کننده‌ی یک محصول خوب بایستی از علم بازاریابی و جذب مخاطب آگاهی داشته باشد و این مدل ذهنی را ویرایش بکند: محصول من خودش خوبه و دیگران مجبورند برایش صف بکشند. بلکه با تبلیغات صحیح بتواند مخاطبان هدف را از وجود محصولش آگاه سازد.

      خیلی در این باره می شود حرف زد. از داشتن ایده تا تولید و فروش محصول. متاسفانه غالب آموزشکاران در عمده‌ی این فرایند به ویژه توزیع و فروش مشکل دارند. یک آموزش‌‌کار سالها وقت می‌گذارد و یک کتاب می‌نویسد یا امتیاز فروشش را کاملا واگذار می‌کند یا اینکه با هزینه‌ی شخصی آن را چاپ می کند و از چاپخانه هزار جلد کتاب برایش فرستاده می‌شود. کسی که فروشندگی نکرده و بلد نیست چگونه می‌تواند این همه کتاب را با هم بفروشد. این یک نمونه‌ی عملی و گویاست که به کرات باهاش برخورد داشته‌ایم.
      در این مجموعه سعی خواهیم کرد در این مسیر گام برداریم و روشنگری‌هایی داشته باشیم.
      به ویژه چون تجاربی در زمینه‌ی دنیای آموزش داریم فکر کنم بهتر بشود راهنمایی کرد و نظر داد.

      باز هم ممنون
      منتظر نظرات خوب تو و سایر همراهان هستیم

      پاسخ
  2. مهدی
    مهدی گفته:

    این کلید عبارتی که نیاز مخاطب را در نظر بگیر، درسته. یک چیزی را همیشه باید مدنظر داشت که وقتی بر فرایند نیاز و رفع نیاز را یکجا چنبره زده می شود، آنموقع با ترفند نیازهای دسته چندمی را دسته اولی در رسانه و تبلیغات جلوه می دهید و وقتی مخاطب بایکوت شده و فقط صدا و تصویر شما را دیده، مسحور شد در این بایکوت؛ آنموقع خیلی راحت و مث نان بقالی می فروشید. گاهی روانشناسی فردی انسان را فریب می دهد بخصوص در امر بیزینس. روانشناسی اجتماعی مغفول مانده … و مبحث درآمد زایی از آموزش به چیزی مثل درآمد زایی از هر تولید صنعتی دیگر شباهت دارد. با این تفاوت که اول باید مخاطب را که اول و آخر باز هم والدین هستند و کم اطلاع ( با هر سطح سواد و مدرک و پست) چون همیشه بحث مثلا آینده فرزند در میان است، کور کرد خیلی هوشمندانه و او نیازش رت فقط و فقط در آنچه قلب می کنی و تهیه دیده ای برایش می بیند……فعلا تا به ایجا کافیه

    پاسخ
  3. مهدی
    مهدی گفته:

    مرسی… بحث مفیدی است. ادامه بدین ببینیم چه می شود کرد….. مضافا اینکه تمام نیرو و شیرازه ی آموزه ها در این سرزمین بر مبنای کنکور هست. از اول ابتدایی تا مقاطع بالا… تا آزمون های استخدامی. موسسات و غیرانتفاعی ها و انتشاراتی که مثل خوره میلیونها تن کاغذ را هر ساله در قالب کتاب تست از دسترس مولفان اندیشمند تمامی حوزه های علوم خارج می کنند. و در نگاهی فراتر والدین را .

    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *