من هم دانش‌آموز هستم

ورود به سال تحصیلی جدید با این اعلام:
من هم دانش‌آموز هستم!
پدران و مادران (راستش فکر کنم مادران بیشتر در این فکر هستند و آوردن کلمه‌ی پدران بیشتر نقش هم آوایی را بر عهده دارد.) مشغول جمع‌آوری اطلاعات درباره‌ی فهرست اقلام مورد نیاز برای کودکانشان هستند و سرگرم خرید وسایل و لوازم التحریر برای سال تحصیلی جدید هستند.
در این میان، هستند پدران و مادرانی که برای این چند هفته مانده به شروع سال، برای فرزندشان کلاس عمومی و خصوصی برگزار می‌کنند.
بعضی هم کتاب تابستانه می‌گیرند و تند تند مشغول وادار کردن کودکشان ( بخوانید تشویق) به انجام تکالیف و فعالیت‌ها هستند.
و باز هم تعدادی دوست دارند خودشان با فرزندشان کار کنند و می‌خواهند این چند مدت را به تمرین و بازآموزی بگذرانند و البته همیشه در این پیوستار افرادی هم هستند که نقش مؤثری در ایفای تنظیم سطح میانگین جامعه را برعهده دارند و کلاً بی‌خیال و از قضا کاملاً آماده‌اند بی هیچ مقدمه و مؤخره‌ای: که هر چه‌ آید؛ خوش آید.
اینجا نمی‌خواهم به سبک و سنگین کردن و یا نفی و تایید این‌گونه فعالیتها بپردازم؛‌ فقط دوست دارم از یک روزنی دیگر بدان بنگرم و از یک مزیت کلی و تاثیرگذار حرف بزنم.
شما که این‌قدر به فکر تحصیلات و یادگیری فرزندتان هستید و برایش هزینه می‌دهید. ( پول و البته زمان که از پول گرانتر هم هست) اگر دوست دارید فرزندتان سال خوبی را شروع کند و یادگیرنده بار بیاید و موفقیت را و قبل از آن و بعد از آن رشدی پیوسته را تجربه کند، لازم نیست همه‌ی تخم‌مرغهایتان را در سبد کودکتان بگذارید. برای خودتان نیز چیزی در نظر بگیرید؛ حتی اگر خودتان را دوست ندارید یا از خودتان دست شسته‌اید باز به خاطر کودکتان لازم است که بخشی از هزینه‌ها یا بهتر بگویم سرمایه‌گذاری‌ها را بر روی خودتان انجام دهید. و در فرایند یاددهی یادگیری نقشی فعال و مثبت را بر عهده بگیرید.
این وظیفه و نقش چیست و من به عنوان پدر و مادر چی کم گذاشته‌‌ام؟ جواب این است خودتان یادگیرنده باشید؛ فقط همین.
پذیرش یادگیرندگی مستلزم قبول تغییر و به رسمیت شناختن رشد است. قبل از هر چیز یادگیرندگی را از خودتان شروع کنید‌. یک دوره‌ی آموزشی مناسب شرکت کنید، به عنوان‌ پدر و مادر یک دانش آموز، اطلاعات لازم را در زمینه‌ی کمک به فرزندانتان جمع‌آوری کنید و یا هر فعالیت دیگری را که مؤثر می‌دانید انجام دهید.
فکر کنم حالا آماده هستید و آنقدر شجاعت دارید تا از سخت‌ترین بخش و نقش برایتان بگویم. نگران نباشید در عوض دم دست‌ترین گزینه هم هست. دانش‌آموز بشوید و دانش‌بیاموزید.
چطور؟ به اولین کتاب فروشی که رسیدید کتابی به خود هدیه بدهید و شروع کنید به یادگیرندگی. لطفاً و قبلاً طعم لذّت بخش یادگیری را به خودتان بچشانید. قول می‌دهم اگر این کار را ادامه بدهید به زودی خواهید توانست این طعم را با دیگران به اشتراک بگذارید و با این کار نقشی ماندگار و تاثیرگذار در آینده‌ی خویش و رشد فرزندتان برعهده خواهید رفت که همواره بدان مفتخر خواهید بود.
به دانایی و آگاهی که سرانجامش رشد همه‌ی ما را رقم خواهد شد.

2 پاسخ
  1. سارا
    سارا گفته:

    بسیار دیدگاه جالبی بود . لطفا در این راستا برای پدران و مادران کوشا مطالبی رو قرار بدین(پیشنهادات یادگیرندگی خودتون رو ).

    عمدا اسم پدران رو در ابتدا نوشتم که بگم با این قسمت موافق نبودم بنده مراجعانی دارم که پدر بدون حضور مادرجلساتی طولانی مراجعه می کنند و با صبر و حوصله پیگیر کارهای درمانی کودک خود هستند. قائل شدن نقش آوایی کمی کم لطفی محسوب می شود.
    منتظر ادامه داشتن چنین پست های جالب هستیم 🙂

    پاسخ
    • کمال بهرنگ
      کمال بهرنگ گفته:

      امیدوارم و دوست دارم با مشارکت مخاطبان و همراهان سایت بشود این بحث را ادامه داد و پیشنهادات بهتری برای یادگیرندگی داشت.
      گزینه‌های روی میز را متنوع‌تر و با کیفیت‌تر سازیم عالی می‌شود.
      از طرف پدران هم از شما متشکرم که از حقوقشان دفاع کردید.

      پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *