برای شروعی تازه از سال تحصیلی دو قطعه‌ی کوچک نوشتم. ( عمداً می‌گویم شروعی تازه و نمی‌گویم شروعی دوباره) چون هیچ شروعی دوباره نیست و هیچ‌گاه سال تحصیلی جدید، دوباره آغاز و دوباره مهر نیستند. بازشدن درب مدارس هم بازگشایی نیست، بلگه گشایشی است که هیچگاه نبوده و بعدا هم اتفاق نخواهد افتاد، مگر آنکه واقعاً به عادت بدی دچار شده باشیم و آن تکراری پنداشتن چیزهایی که تکرار پذیر نیستند مثل همین شروع شدنها که هیچگاه تکراری نخواهند شد.

دو قطعه‌ی کوچک، نخست یک شعر میانه اندامی بود که قلع و قمع شد و از آن این دو قطعه‌ی زیبا متولد شدند. ( همیشه این را بدانید شاعران و نویسندگان آثار جدیدشان را خیلی دوست دارند و اگر جرات داشته باشند آنها را شاهکار خویش می‌‌نامند.) گفتم آنها را اینجا به اشتراک بگذارم که بهانه‌ای باشد برای عرض تبریک سال نو تحصیلی

ـ قطعه‌ی نخست: جالب آنکه این شروع، آخرین به همرسی شنبه و شروع ماه مهر و آغاز مدرسه در قرن چهاردهم است.

ـ قطعه‌ی دوم:

درهایتان آبی
آسمانتان ابری
و شعرهایتان ماهی
بهترین روایت پاییز به نامِ
“مِهرماهی‌ها به دریا می‌ریزند.”
به زودی در سراسر کشور

 

در این قطعه هم عبارت ” مِهرماهی‌ها” را به شدت دوست دارم بخصوص وقتی که به دریا می‌ریزند.
خوش به حال شما آموزگاران که شاهد این لحظه‌ی شگفت هستند.

2 پاسخ
  1. کمال بهرنگ
    کمال بهرنگ گفته:

    سلام همراه و همکار گرامی
    فکر می‌کنم بهتر است خودمان به فکر باشیم. و هر کدام از ما از یک کار جزئی شروع کنیم تا با به اشتراک گذاری آنها شاهد رشد تصاعدی خویش باشیم.
    دنیای آموزش و یادگیری در محیط کنونی بیشتر متکی به نبوغ فردی و خلاقیت‌های ماست.
    یادگیرنده و خلاق بمانید.

    پاسخ
  2. ع.ن
    ع.ن گفته:

    سلام
    من يك معلمم و از خوندن شعرهايتان و از اينكه به فكر ما و شروع سال تحصيلي هستيد سپاسگزارم
    در اين روزگار بي كسي ديگر كسي به فكر ما نيست و اصلا ما در شاكله ذهنش جايي نداريم ولي شاعري در ذهن زيبايش به ما مي انديشد
    دريايي از سپاس نثارنان

    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *